Rozeszło się po kościach
Mimochodem pisałem, że używam słuchawek z przewodnictwem kostnym. Są magiczne: na hulajnodze i rowerze pozwalają nie zginąć, bo poza podcastami i książkami słyszę co się dzieje dookoła. W lesie nie blokują szumu drzew i śpiewu ptaków. Zakładam jest też do telekonferencji – zwykłe słuchawki blokują mój głos i dziwnie mi się mówi.
Od czterech lat mam Shokz OpenRun i jak widać użytkuję je dosyć intensywnie. Codziennie co najmniej godzina (dojazd i powrót z biura), plus parę godzin tygodniowo na nordic walking i rower. Są kluczowe: raz zapomniałem je naładować i 20 minut jazdy okazało się wręcz boleśnie nudnym przeżyciem.
Zadowolenie jednak zostało splamione faktem, że zaczęły mi się rozklejać. Najpierw gumowa powłoka przy uchu, potem wzdłuż tylnego pałąka. Wciąż grają, ale trudno je naprawić. W necie sporo jest zapytań, z jakiego to amelinium są zrobione, żaden klej się ich nie ima. Z tym problemem zetknąłem się wcześniej - egzemplarz należący od małżonki złamał się. Nawet poxipolem nie byłem w stanie pomóc.
Dlatego od wczoraj mamy nowe OpenRun Pro 2. Akurat jest promka na czarny piątek i można nabyć za 20% mniej. Bo są dość drogie, ale dla nas zdecydowanie warte swojej ceny. W stosunku do wersji nie-Pro: brzmią lepiej (mają dedykowany głośniczek basowy). Ale przede wszystkim ładowanie jest przez USB-C. Koniec z koniecznością posiadania przejściówki do ładowania! A potrzebowałem dwóch, jednej do biura, drugą przy rowerze.
Osobiście ❤️ słuchawki kostne, ale nie wszystkim one podchodzą. Wśród osób, którym pożyczałem moje do testu, przekonało się do nich 50%.
Tomasz Torcz
Comments
Comments powered by Disqus